Grafik, Druck & Verlag GmbH | ::Aktuell |
| ::Links |




| | |
| ::Info | | | | |
| | Sie sind hier ::Bücher ::Leseprobe Leseproben: Max un Moritz up platt Hans Huckebein un Plisch un Plum Die fromme Helene Ein Billergeschicht von Wilhelm Busch. För uns plattdütsch nahvertellt von Gerhard Diekelmann 1. Auflage, November 1998 64 Seiten mit 97 Abbildungen, 16 x 14,5
ISBN 978-3-933541-03-1
| 
De irst StreichMankein gifft sick bannich Mäuh, Mit dat leiwe Ferrerveih. Jederein vo uns möt sengen, Un man hett uck aff un an Einen Braden in de Pann. Wenn de Ferrern ein nicks Wiert, Wunnert de sick dat em friert. In de Bedden sünd se bärer, Sünnerlich bi kollet Wärer,
Dat dee uck Frau Bolte weiten, Bruk nich soväl Holt verbeuten. Häuhner harr se drei in’n Stall Un’n Hahn, de eier dull drall.
Max un Moritz de sünd wacht Hemm’ sick ganz wat leegs utdacht. Hurri, hurri ein, twei, drei, Schneden se sick Brot intwei. In vier Deile jedet Stück,
As’n lütten Finger dick. Jederein mit flietig Hand, Bind’n Stück an’t End von’t Band. Se verlengen dat pertu Up den’ Hoff von Bolte’s Fru ... | 
Twei Billergeschicht von Wilhelm Busch. För uns plattdütsch nahvertellt von Gerhard Diekelmann
1. Auflage, Dezember 1999 108 Seiten mit 153 Abb., 19 x 14,5 cm
ISBN
978-3-933541-05-5
| 
Up Huckebein luert nu Gefohr | De Bramwien steiht ganz harmlos dor. |

Hans Huckebien kümmt fix in’ Sinn, | Dor dük man eis den’ Schnabel rin. |

Hei ward den’ Schluck nu runner geiten, | Un as man süht uck dull geneiten. |

Einmal is em doch tau min, | Nocheis möt de Schnabel rin. |
| |
Ein
Billergeschicht von Wilhelm Busch. För uns plattdütsch nahvertellt
von Gerhard Diekelmann
1. Auflage, 2000
120 Seiten,
19 x 14,5 cm
ISBN 978-3-933541-10-9
Lene will FriegenWenn einer dat so hebben kann Ob dat nu Fru is orer Mann Denn liggt hei - wenn dat kolt un natt Noch giern up siene Lagerstatt. Hei grübelt hen, hei grübelt her Dat Upstahn is doch gor tau schwer! Un denn denkt hei uck sicherlich Dat Läben is verännerlich. Hei denkt sick soväl Biller ran Dat hei nu nich mihr lingen kann. Denn krüppt hei endlich ut sien Bett Un makt sick an sien Toilett!
De Propertät, man weit bescheid
 Noch lan’ nich alls ersetten deit. De Minsch is ni mit sick taufräden | Un de Hoordracht ward beschnäden. 
Tja, de Kunst is hier tau laben 
Dörch ehr ward de Schönheit haben. 
Allein, so ward dat up de Duer Uck Fru Helene gor tau suer |
| | 
|